به گزارش صلح خبر، روزنامه اعتماد نوشت: «آن چه در روز نخست از هفته نهم لیگ عالی فوتبال ایران به وقوع پیوست، بدون شک میتواند یک اتفاق تاریخی باشد. اتفاقی که میتواند تا سالها به عنوان نقطه مرجع استفاده شود و لیگ ایران را به دو بخش قبل از نهم آبان ۱۳۹۸ و بعد از این روز تقسیم کند. روزی که پنج بازی در فوتبال ایران برگزار شد و در این تعداد بازی تنها دو توپ از خط دروازهها، آن هم در یک بازی گذشت، چندین اشتباه مهلک داوری داشتیم، فحاشی همیشگی تماشاچیان را شاهد بودیم و البته چیپ علیپور! اتفاقاتی که میتوانیم کنار هم قرار دهیم تا بار دیگر مشخص شود فوتبال باشگاهی در ایران چیزی برای عرضه ندارد و در این سیستم اشتباهات است که همه اتفاقات را رقم میزند.
جواد خیابانی در جایی از بازی پرسپولیس و ماشینسازی با اشاره به نتایج همزمان که همه بدون گل مساوی بودند، گفت: تیمها از ترس باخت، محتاط بازی میکنند و همین باعث میشود بازیها کمگل شود. این جمله ناظر بر این معنی است که تیمها میتوانند اما نمیخواهند. این در حالی است که نگاهی به بازیها و کیفیتی که تیمها از خودشان نشان میدهند چیزی متفاوت را ارایه میکند. این که تیمها میخواهند اما نمیتوانند. شاید باید برگردیم و مسائل تاکتیکی را مرور کنیم، شاید باید به کیفیت بازیکنان اشاره کنیم و شاید کیفیت زمینها را باید مورد بررسی قرار دهیم. هر چه هست این بازیهای کمگل در همه جای دنیا نشان از پایین بودن کیفیت مسابقه میدهد و بیتردید حوصله تماشاچیان را سر میبرد. البته این چیزی نیست که همین امروز کشف شده باشد. در همین صفحه ورزشی روزنامه اعتماد بارها و بارها به کیفیت پایین بازیهای لیگ پرداختیم و سوال پرسیدیم که چرا پیشرفتی را نمیبینیم؟ حال با اتفاقات پنج بازی اول هفته نهم باید سوال را به شکل دیگری مطرح کنیم: چرا پسرفت میکنیم؟
مجموعهای از اشتباهات و بیمبالاتیها لیگ ایران را هر روز ناامیدکنندهتر از دیروز میکند. مربیان از سطح داوریها انتقاد دارند و تماشاچیان از استراتژیهای مربیان و مربیان از بازیکنان گلایهمند هستند. از داوریها شروع کنیم. در حالی که در پنج بازی شاهد دو گل بودیم، یکی از این دو گل با اشتباه داوری به ثمر رسید و سه گل سالم به اشتباه مردود اعلام شد! در بازی سپاهان و پارس جنوبی جم، سید مهدی سیدعلی که هر قضاوتش تغییرات زیادی در نتایج بازیها رقم میزند، در دقیقه ۴۹ یکی از عجیبترین پنالتیهای تاریخ را به نفع پارس اعلام کرد تا رکورد کلینشیت پیام نیازمند بعد از ۹۳۵ دقیقه با ضربه محمد نوری بشکند. البته سیدعلی در ادامه بازی اشتباهی را که در حق سپاهان مرتکب شده بود، با گرفتن یک پنالتی اشتباه دیگر این بار به نفع سپاهان جبران کرد اما کیروش استنلی پنالتی را از دست داد تا گل دیگری با اشتباه داوری به ثمر نرسد. اما سایر داوران برعکس محمدعلی عمل کردند و جلوی به ثمر رسیدن گلهای سالم را گرفتند! در بازی نساجی و صنعت نفت آبادان در دقیقه ۴۸ دروازه صنعت باز شد اما مرتضی منصوریان داور بازی گل را مردود اعلام کرد. گلی که هیچکس متوجه نشد به چه دلیل مردود اعلام شده است؛ حتی تمام کارشناسان داوری. در بازی نفت مسجدسلیمان و فولاد اما وضعیت قرمزتر بود. در این بازی شاگردان مهدی تارتار در نفت دو بار در دقایق ۱۸ و ۴۰ به گل رسیدند اما هر دو بار این گلها توسط سیدوحید کاظمی داور بازی مردود اعلام شد. بعد از بازی کارشناسان داوری اعلام کردند هر دو تصمیم کاظمی اشتباه بوده و نفت مسجدسلیمان به راحتی ۳ امتیاز را از دست داده است.
بعد از داوریها باید برسیم به بیدقتی و عدم تمرکز بازیکنان. پنج بازی روز پنجشنبه سرشار بود از پاسهای اشتباه و خراب کردن موقعیتها که نتیجهاش شد ۴ بازی صفر- صفر. برای بررسی این مساله کافی است به همین بازی پرسپولیس ماشینسازی و از تمام طول نود دقیقه به صحنه چیپ علیپور بپردازیم. یک مهاجم نهچندان جوان در دقیقه ۹۰ در حالی که تیمش بیشتر از نان شب به ۳ امتیاز بیشتر نیاز دارد، تصمیم میگیرد خودنمایی کند و با بیمبالاتی تمام توپ را از روی نقطه پنالتی میفرستد در بغل دروازهبان. این در حالی است که فکر کردن به سابقه چیپ زدنهای بدموقع و بیموقع در فوتبال ایران از یحیی گلمحمدی در بازی نیمهنهایی جام ملتها که میتوانست تاریخ فوتبال ایران را عوض کند تا فرشید اسماعیلی در داربی که سرنوشت قهرمانی را تحتالشعاع قرار داد، کافی بود تا علیپور را از زدن چیپ در آن لحظه حساس باز دارد اما این مهاجم تصمیم گرفت کاری بکند که نامش در روز بد فوتبال ایران، حسابی بدرخشد!
بعد از بازی پرسپولیس و ماشینسازی گابریل کالدرون که نشان داده اصلا مسامحه در کارش جایی ندارد، حسابی علیپور را نقرهداغ کرد و گفت او دیگر در پرسپولیس پنالتی نمیزند. همچنین کالدرون، که در روزهای قبل بازی به جای صحبت در مورد تیم خودش بیشتر در مورد استقلال حرف زده بود، به انتقاد از عملکرد داور پرداخت و قاضی زمین را در نتیجه بازی مقصر دانست و تقریبا چیزی در مورد مسائل فنی ارایه نداد. رویه کالدرون را تقریبا سایر مربیان نیز پی گرفتند و تقریبا هیچ مربیای به ضعفهای احتمالی خودش اشاره نکرد. به این معنی که یا بازیکنان مشکل دارند یا داور! وسط این بلبشو هم تنها صدای بلندی که به گوش میرسید فحاشی تماشاچیان بود که با هیچ منطقی توجیه نمیشد. تماشاچیانی که نتیجه نگرفتن تیم یا اشتباه داور یا تحریک شدن توسط سرمربی و بازیکنان حریف را دلیل رفتار زشتشان عنوان میکنند. انگار آنها هم فرافکنی و مسئولیتناپذیری را از مربیان و بازیکنان و داوران به خوبی یاد گرفتهاند.
یک روز قبل از این هفته درخشان فوتبال باشگاهی ایران، هواداران فوتبال شاهد بازیهای زیادی در سراسر اروپا بودند. در یکی از این بازیها دو تیم لپورپول و آرسنال با هم روبهرو شدند و این بازی ۵ بر ۵ مساوی تمام شد! در همان لحظات در اسپانیا رئال با ۵ گل لگانس را بدرقه کرد! چند صد کیلومتر آنطرفتر در ایتالیا و در بازی یوونتوس با جنوا در حالی که بازی داشت یک بر یک مساوی تمام میشد یووه صاحب ضربه پنالتی شد و رونالدو بدون هیچگونه خودنمایی با مسئولیتپذیری تمام به بهترین شکل ضربهاش را راهی دروازه حریف کرد تا تیمش ۳ امتیاز به دست آورد. این مقایسهها بین فوتبال اروپا با یک هفته از فوتبال ایران چندان منطقی نیست اما همزمانیشان و نمودهای آن چیزهایی در فوتبال اروپا که دقیقا ما با فقدانشان مواجه هستیم، ذهن را ناچارا درگیر مقایسه میکند. مقایسهای بین فوتبال با مجموعهای از اشتباهات در زمین چمن.»
انتهای پیام