صلح خبر: اصلیترین چالشهای اقتصادی کشور در شرایط کنونی چیست؟ چه راه حلهایی برای رفع آنها پیشنهاد میکنید؟
اصلیترین چالشی که اقتصاد ایران با آن روبهرو است، تورم و نحوه کنترل آن است که به مباحث کلان جامعه بازمیگردد و تحریم نیز در آن تاثیر دارد. تحریم به اقتصاد کشور، فشار وارد میکند و این امر بهدلیل همپا نبودن با اقتصاد دنیاست که باعث شده تا از اقتصاد جهانی عقب بمانیم. بنابراین باید بتوانیم تحریمها را کنار بگذاریم و اقتصاد خود را همراستا با دنیا حرکت دهیم. مهمترین مسأله جامعه که مورد غفلت واقع شده است نیز نبود تحرک واقعی در بخش خصوصی است. به بخش خصوصی میدان داده نشده است تا پر و بالش باز باشد و بتواند فعالیت کند و به نوعی مددرسان دولت باشد.
برای این سه چالش اقتصادی (تورم، تحریم و تحرک نداشتن بخش خصوصی) باید تدبیری اندیشیده شود و در حیطه قانونگذاری به این سمت حرکت کنیم.
صلح خبر: چالشهای اصلی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی حوزه انتخابیه خود را همراه با راهکارها برای رفع این چالشها بفرمایید؟
وزن استان آذربایجان شرقی و بخصوص تبریز بهلحاظ موقعیت جغرافیایی و سابقه تاریخی بسیار بالاست. بازار شهر تبریز در سازمان یونسکو ثبت جهانی شده است. این بازار برای جمعیت ۳۰۰۰ نفری آن زمان، بسیار بزرگ بود که این امر نشان میدهد، بازار تبریز، کارکرد فرامنطقهای داشت و میتوانست بهعنوان یک عمدهفروش بزرگ با اروپا از طریق بندر ترابزون و با امپراطوری روسیه در ارتباط باشد و ایران را تغذیه کند.
برخی اتفاقها باعث شد تا این کارکرد کمرنگ شود، از جمله اینکه تجارت بعدا به سمت دریایی رفت و این استان تقریباً موقعیت استراتژیک خود را از دست داد؛ اما اکنون میبینیم اتحادیه اوراسیا تشکیل شده و تبریز میتواند نقش قابل توجهی در آن ایفا کند. ما امروز باید اهمیت و اعتبار این شهر را در حیطه اقتصاد به آن بازگردانیم. در این راستا باید ضمن همکاری دولت، بخش خصوصی را نیز فعال و از آن حمایت کنیم و میدان و فرصت فعالیت به آن داده شود. تبریز به بندر ترابزون وصل است و اگر این مسیر بازگشایی شود، گویی تبریز به یک بندر وصل میشود.
تبریز، شهری است که مکاتب مختلفی از دوره ایلخانی در آن بهوجود آمده که شامل مکتب اول و دوم تبریز میشود و حتی تا دوره صفوی نیز ادامه داشته است. وزن و اعتبار تبریز بهعنوان یک شهر تاریخی و فرهنگی بیش از یک شهر معمولی است و باید براساس استانداردهای جهانی یک شهر فرهنگی به آن نگاه شود.
تبریز با چند شهر، خواهرخوانده است و قطعاً میتوان تعداد این شهرها را که ظرفیت بزرگی در بحث تعاملهای خارجی است، افزایش داد و به نوعی اعتبار برای این شهر است. تبریز یک شهر چند وجهی است و نمیتوان هیچیک را نادیده گرفت. یکی از این موارد، روح ایرانی و ترکی بودن در تبریز است که هیچگاه نمیتوان این دو را از هم جدا کرد و باید برای هر دو احترام قائل شد. باید به جایگاه رفیع فرهنگی شهر توجه و این دو روح را در جای خود تقویت کرد.
صلح خبر: مجلس درباره کاهش تورم و حل مشکلات معیشتی مردم چه کارهایی میتواند انجام دهد؟
وظیفه مجلس در حیطه قانونگذاری است و وظیفهای در حیطه اجرایی ندارد؛ ولی هر کسی وارد مجلس میشود، این رویه ناصواب را در پیش میگیرد، در حالی که یک نماینده باید قانون وضع کند و آن را تحویل مجریان قانون دهد. اکنون تورم در جامعه ما به یک مسأله طاقتفرسا تبدیل شده و بیشترین فشار نیز بر طبقه متوسط رو به پایین است. مردم هیچگاه غریبه نیستند. امروز با اعتماد و اعتبار آنها میتوانیم کارهای بسیاری انجام دهیم.
ما باید برنامهها را باید با علم اقتصاد پیش ببریم و از دانشگاهیهای اقتصادی مشورت بگیریم. یک نماینده مجلس باید مشاور اقتصادی داشته باشد.
ایسنا: مجلس درباره فرزندآوری، حمایت از خانواده، حمایت از زنان خانهدار و جوانی جمعیت چه کارهایی میتواند انجام دهد؟
فرزندآوری با بخشنامه و دستور، عملیاتی نمیشود؛ اول باید بدانیم یک جوان، حق زندگی و نیاز به کار دارد و ابتدا باید او را درک کنیم. باید کار و منبع درآمد برای او تعیین کنیم و مسکن ارزان به زوجها اعطا کنیم. جمعیت از این طریق افزایش میآید.
جوانان ما تحصیلکرده هستند و با نازلترین امکاناتی که در اختیارشان قرار میدهیم، میتوانند زندگی تشکیل دهند و فرزندآوری کنند. به افزایش وامها در این حیطه اعتقاد ندارم، چراکه اعطای این نوع وامهای حمایتی تبدیل به رویه خرید و فروش یا باعث ازدواج مصلحتی شده و بحران و معضل اجتماعی ایجاد کرده است.
جامعه بدون زن و بخصوص زنان خانهدار مثل یک روح مرده است. خانهداری نوعی عبادت است و شغل حساب میشود و باید دارای بیمه باشد. زنان خانهدار باید درآمد داشته باشند. در این راستا برنامه داریم تا در حیطه صنایع دستی، یکسری آموزش به زنان خانهدار بدهیم تا ضمن حضور در خانه، کار کنند و درآمد داشته باشند و حتماً برایشان بیمه مد نظر قرار گیرد. زنان خانه دار باید از طرف دولت حمایت شوند. یک زن خانهدار نیازمند تفریح و امکانات ورزشی است که باید برایش فراهم شود تا بتواند فرزندان سالمی تربیت کند.
ایسنا: مجلس درباره کاهش سود بانکی و پیشبرد نظام بانکی به سمت بانکداری بدون ربا چه کارهایی میتواند انجام دهد؟
بسیاری از ما برای بانکها کار میکنیم. بانکها اکنون به بنگاه تبدیل شدهاند و از وظیفه ذاتی خود یعنی جمع کردن اعتبارات و سرمایهگذاری دور شدهاند. مثلاً در بحث مالیات خانههای خالی میتوانیم مشاهده کنیم که بزرگترین مالکان این خانهها، خود بانکها هستند که قدرت مالی، چانهزنی و لابیگری بالایی دارند و آنچنان که باید از قانون تبعیت نمیکنند. بانکها نباید با پولی که مردم در بانک میگذارند، وام با سود چهار درصد به برخی کارمندان خود و با سود ۲۸ درصد به مردم عادی بدهد. کجای این بحث اسلامی، شرعی یا قانونی است؟ باید قوانینی در مجلس تصویب شود تا اختیارهای بانکها محدود شود.
صلح خبر: آیا قائل به همکاری مجلس و وزارتخانههای مرتبط هستید؟
وظیفه اصلی مجلس، قانونگذاری است و قانونهای تصویبشده را قوه مجریه اجرا میکند. مجلس جای تعامل است، اما معنی تعامل در کشور ما تغییر کرده است. در کشورهای دیگر، وزیر را (بهعنوان نوعی استیضاح) مقابل کمیتهای میآورند و از زندگی تا عملکردش رازیر سوال میبرند، ولی در کشور ما استیضاح تبدیل به ابزاری برای فشار به وزیر شده و گاهی اگر وزیر بتواند با برخی نمایندگان لابیگری کند، یکباره میبینیم امضاهای استیضاح پس گرفته میشوند. این امر، تعامل نیست و مسأله دیگری مطرح است.
صلح خبر: کاندیداها چگونه میتوانند میزان مشارکت در انتخابات را افزایش دهند؟
وظیفه همه ما این است که بتوانیم نقش خود را در جامعه به درستی ایفا کنیم. هر بخش از ایران مشکلات خاص خود را دارد. برنامههای من بیشتر در حوزه فرهنگی و مسائل شهری است و من میتوانم در این حیطه نظر بدهم، ولی نمیتوانم برای آن تعیین تکلیف کنم. اگر وعدههای غیرعملی به مردم بدهیم، باعث میشود تا انتظار برای آنها ایجاد شود و اگر فردا نتوانیم این انتظارها را برآورده کنیم، باعث از بین رفتن اعتماد و دینزدگی در جامعه و … میشود. مشارکت در انتخابات یک حق و یک تکلیف است. نباید برای افزایش رای، مردم را نردبان خود کنیم و فردا آنها را از یاد ببریم و این انتظار بعدها به عقده تبدیل شود. هرچه که هستیم باید با همان با مردم برخورد کنیم.
باید با مردم صریح باشیم و نباید مباحث آرمانگرایانه را مطرح کنیم، چراکه اگر بازخوردی از انتظار خود نگیرند، سرخوردگی در جامعه ایجاد میشود و امور جامعه آنطور که باید به پیش نمیرود.
محمد عزیزی، متولد سال ۱۳۵۴ از شهرستان ورزقان است. او دوره کارشناسی را در دانشگاه تبریز و کارشناسی ارشد را در دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) گذرانده است و اکنون دانشجوی دوره دکتری دانشگاه تبریز و در حال نگارش رسالهاش است. حیطه فعالیت او بیشتر مباحث فرهنگی است و سه کتاب نیز در این زمینه تالیف کرده است. عزیزی اکنون مشغول به فعالیت در بنیاد ایرانشناسی شعبه آذربایجان شرقی است و چند طرح تحقیقاتی از جمله بازار بزرگ تبریز، شماری از امامزادگان، دانشنامه استانها و سایر مقالات در حیطه مباحث فرهنگی دارد. وی بهصورت مستقل در دوازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی شرکت کرده است.
انتهای پیام