جام خودمونی! مجموعه مدیریتی فدراسیون وزنه برداری بالاخره پس از پنج سال وقفه در برگزاری تورنمنت بین المللی «فجرکاپ» در شرایطی حاضر به میزبانی و برگزاری ششمین دوره این پیکارها شدند که برای پوشش عملکرد نسبتا ضعیف و ناکامی های اخیر خود خصوصا در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی و رقابت های جهانی ۲۰۲۵ نروز […]
جام خودمونی!
مجموعه مدیریتی فدراسیون وزنه برداری بالاخره پس از پنج سال وقفه در برگزاری تورنمنت بین المللی «فجرکاپ» در شرایطی حاضر به میزبانی و برگزاری ششمین دوره این پیکارها شدند که برای پوشش عملکرد نسبتا ضعیف و ناکامی های اخیر خود خصوصا در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی و رقابت های جهانی ۲۰۲۵ نروز در سالی که گذشت نیازمند برگزاری این تورنمنت بودند! عدم حضور وزنه برداران و کشورهای نامدار و صاحب سبک در وزنه برداری، همچنین تعداد نازل شرکت کنندگان حاضر در فجرکاپ امسال، بیانگر سطح کیفی پایین و برگزاری پوششی این رویداد در واپسین روزهای سال ۲۰۲۵ است.

برگزاری تورنمنت فجر با ۳۷ وزنه بردار!
قطعا یکی از نقاط ضعف بارز و ملموس ششمین دوره تورنمنت بین المللی فجر کاپ در تهران، حضور تنها ۳۷ وزنه بردار از ۸ کشور که ۸ وزنه بردار از این مجموع متعلق به ایران است و ۲۹ وزنه بردار دیگر از باقی ۷ کشور حاضر در این دوره هستند، خود گواه بر سطح نازل کیفی فجر کاپ ایران است! علاوه بر تعداد محدود و نازل شرکت کنندگان حاضر در ششمین دوره فجرکاپ، میزبانی از تیم های وزنه برداری است که حقیقتا اغلب آنها نه تنها در قاره آسیا بلکه در دنیای وزنه برداری حرفی برای گفتن ندارند. کشورهایی همچون افغانستان، تاجیکستان، عربستان، سریلانکا، عراق، ترکمنستان و ازبکستان که همین ها هم با نفرات درجه سه و چهار خود راهی تهران شدند تا ضمن حضور در ایران و انجام یک سفر توریستی و تفریحی، شانس خود را در دسته های وزنی کم تعداد و خالی از وزنه برداران مدعی برای کسب مدال و جوایز دلاری محک بزنند.

نقد را رها کردیم، دنبال نسیه میگردیم؟!
یکی دیگر از نقاط ضعف چشمگیر ششمین دوره رقابت های بین المللی فجر کاپ ۲۰۲۵ در تهران، عدم لحاظ شدن امتیاز کوالیفای(گزینشی المپیک) برای بازی های ۲۰۲۸ ای آنجلس است. فدراسیون جهانی وزنه برداری در تقویم سالیانه خود تقریبا در مسیر رسیدن و حضور وزنه برداران به بازی المپیک تابستانی لس آنجلس، یکسری رویدادها را تدوین و طراحی کرده است که به عنوان تورنمنت های گزینشی و کسب سهمیه برای وزنه برداران مدعی به شمار میرود. اتفاقی مرسوم و معمول که از قدیم در تقویم فدراسیون جهانی وزنه برداری گنجانده می شد. درست مثل نخستین دوره رقابت های بین المللی جام فجر در سال ۹۵ که در تقویم جهانی به عنوان رویداد گزینشی المپیک بازی های ۲۰۱۶ ریو تثبیت شد. اما امسال اتاق فکر فدراسیون وزنه برداری که مدعی است به ظاهر خیلی روی مجموعه تصمیم سازی جهانی و آسیایی وزنه برداری تاثیرگذار است، هر کاری کرد نتوانست محمد جلود عراقی رییس فدراسیون جهانی وزنه برداری و رفقایش را در IWF قانع کنند که ششمین دوره جام فجر را به عنوان رویداد گزینشی المپیک آمریکا در تقویم جهانی ثبت نمایند. البته جلود که به تهران سفر کرده و برای نظارت بر نحوه و نوع برگزاری تورنمنت فجر کاپ در پایتخت حضور دارد، در دیدارش با احمد دنیا مالی وزیر ورزش و جوانان تلویحا اعلام کرد که احتمالا فرصت برگزاری و میزبانی از یک تورنمنت گزینشی المپیک در مسیر کسب سهمیه ۲۰۲۸ به وزنه برداری ایران داده شود. اما اینکه نقد(ششمین دوره فجرکاپ) نادیده گرفته شد و حالا قرار است بدنبال نسیه بدویم هم در نوع خود پدیده ای جالب است که در این مجموعه از ابتدا تا کنون به وفور رویت شده است.

سرمربی در آمریکا، پولادمردان در پایتخت!
یکی دیگر از اتفاق های عجیب و صد البته جالب توجه که تنها در سیستم فعلی مدیریتی و فنی فعلی وزنه برداری می توان مصداق بارز آن را به وفور رویت کرد، حضور تیم ملی وزنه برداری ایران بدون حضور بهداد سلیمی سرمربی این تیم در تورنمنت بین المللی فجر کاپ است! شواهد و قراین موجود حکایت از آن دارد که بهداد سلیمی بعد از بازگشت از عربستان راهی ینگه دنیا(آمریکا) شده است تا ضمن طی کردن مراحل پایانی کسب گرین کارت(اقامت آمریکا) شرایط حضورش در این کشور را تضمین کند. این درحالی است که ما در شرایط فعلی به هیچ وجه مراودات دوستانه ای با این کشور که حامی اصلی رژیم کودک کش و غاصب صهیونیستی است نداریم، از سوی دیگر وزنه برداران ملی پوش ایران در تورنمنت فجر کاپ بدون حضور سرمربی روی تخته می روند و دست به وزنه می شوند! حال سوال از سرمربی تیم ملی و رییس فدراسیون وزنه برداری همچنین مسئولان ورزش کشور این است، اگر قرار است سرمربی تیم ملی وزنه برداری برای گرین کارت در آن سوی دنیا باشد، ملی پوشان تیم ملی وزنه برداری هم اینجا در ایران بدون داشتن لیدر و هدایت گر اصلی روی تخته مسابقه بروند، اصلا لزوم وجود و داشتن سرمربی چیست؟ وقتی علی جباری و جواد نادری که کمک های سلیمی هستند تیم ملی را هدایت میکننددو تیم هم به هر ترتیب ممکن روی تخته مسابقه نتیجه میگیرد، چه لزومی به بودن سرمربی است که بدنبال گرفتن اقامت آمریکا است و دلش با این مجموعه نیست؟ اصلا همین موضوع یعنی عدم حضور سرمربی در تیم ملی وزنه برداری و ششمین دوره تورنمنت فجر کاپ ثابت میکند چقدر سطح کیفی مسابقات نازل است که حتی سرمربی تیم ملی وزنه برداری نیاز و لزومی به حضورش در این آوردگاه نمی بیند! در هر صورت قطعا مطالبه جامعه ورزش و وزنه برداری از مسئولان نظارتی وورزش کشور این است که به این موضوع مهم ورود کرده تا این قبیل ترک وطن و مهاجرت ها در ورزش کشور آن هم در سطح سرمربی تیم ملی، طبیعی جلوه داده نشود


